
🏥 Lange wachttijden in Marokkaanse openbare ziekenhuizen door druk en personeelstekort
📰 In Marokko groeit de verontwaardiging over de lange wachttijden voor behandelingen in openbare ziekenhuizen. Patiënten worden vaak geconfronteerd met afspraken die maanden of zelfs jaren later gepland worden, zelfs bij ernstige medische problemen.
📅 Voorbeeld uit Taza
Recent kreeg een patiënte in het regionaal ziekenhuis Ibn Baja in Taza een afspraak voor een CT-scan pas op 20 april 2027. De directie van het ziekenhuis verklaarde dit door een overbelasting van de vraag en een tekort aan gespecialiseerde artsen.
⚖️ Politieke reactie
Deze situatie leidde tot een parlementaire vraag van Ahmed El Abbadi (PPS) aan minister van Volksgezondheid Amin Tehraoui, over de maatregelen die worden genomen om het recht op gelijke toegang tot gezondheidszorg te waarborgen voor alle Marokkanen.
⏳ Gemiddelde wachttijden
- 🩻 Radiologische onderzoeken: gemiddeld 51 dagen.
- 👨⚕️ Gespecialiseerde medische consultaties: gemiddeld 43 dagen.
- ⚠️ Niet-dringende operaties: wachttijden van enkele maanden.
👨⚕️ Uitleg vanuit de zorgsector
Een verantwoordelijke arts uit de regio Rabat–Salé–Kénitra benadrukte dat wachttijden vooral de niet-dringende gevallen betreffen, en dat dringende en levensbedreigende situaties altijd onmiddellijk behandeld worden, desnoods in een ander ziekenhuis. Hij erkende echter dat het structurele tekort aan medisch personeel een groot probleem blijft, mede omdat veel artsen en verpleegkundigen naar Europa emigreren.
📢 Kritiek van mensenrechtenorganisaties
Maatschappelijke organisaties bekritiseren dat wachttijden van twee tot drie maanden of zelfs een jaar ook in ernstige gevallen worden opgelegd, wat volgens hen in strijd is met het grondrecht op gezondheid. Volgens Ali Lotfi, voorzitter van het Nationaal Netwerk voor het Recht op Gezondheid, wijst dit op zwak bestuur en gebrek aan goed beleid binnen het openbare gezondheidssysteem.
💸 Gevolgen voor patiënten
Door de lange wachttijden worden veel patiënten gedwongen om naar de private sector uit te wijken, wat hoge kosten met zich meebrengt. Anderen blijven noodgedwongen leven met onbehandelde ziekten, wat hun gezondheid en levenskwaliteit verder aantast.
🔗 Bron: mnws.be




