Sahara wordt investeringsmagneet: Polisario bezorgd over groeiende economische ontwikkeling
De economische heropleving van de zuidelijke provincies van Marokko blijft internationale aandacht trekken, maar roept ook frustratie op bij de separatistische Polisario-beweging. De groeiende buitenlandse investeringen in steden als Laâyoune en Dakhla ondermijnen de traditionele retoriek van de front, die het gebied nog steeds als betwist presenteert. De nieuwste kritiek van de beweging toont hoezeer de ontwikkelingsgolf het politieke verhaal aan het verschuiven is.
Volgens Abbi Bechrayaa El Bachir, die zichzelf vertegenwoordiger van Polisario in Genève noemt, gebruikt Marokko investeringen als “politiek instrument” om buitenlandse bedrijven aan te trekken. Deze beschuldiging werd recent verspreid via het Algerijnse persagentschap, waarbij El Bachir bedrijven beschuldigt van “het leegroven van de rijkdommen van het Sahrawi-volk”.
💼 Investeringen als erkenning van soevereiniteit
Internationaal expert Chadi Abdel Salam Baraq noemt dergelijke uitspraken een weerspiegeling van de nervositeit binnen Polisario. “Elke investering in de Sahara bevestigt impliciet de soevereiniteit van Marokko,” stelt hij. “De projecten verbeteren niet alleen de levenskwaliteit van de lokale bevolking, maar versterken ook de positie van Marokko als stabiele partner.”
Baraq benadrukt dat het toegenomen vertrouwen van buitenlandse bedrijven het verhaal van onveiligheid en conflict volledig doorprikt. “De groeiende economische aanwezigheid toont aan dat de regio veilig is en volop kansen biedt.”
🏗️ Politiek kapitaal in economische groei
Ook Abdelfattah El Fathi, directeur van het Centrum voor Strategische Sahara- en Afrikastudies, deelt deze analyse. “De investeringen bevestigen dat de autonomie-oplossing van Marokko internationaal aan geloofwaardigheid wint. Zelfs landen met een zogenaamd neutrale positie voeren economische projecten uit in de Sahara, zoals China en het VK.”
Volgens El Fathi is de frustratie van Polisario niet ongegrond: “De juridische basis waarop ze jarenlang hun claims bouwden, kalft af. De steun voor de Marokkaanse autonomie groeit. Zelfs in Europa worden opnieuw grootschalige investeringen aangekondigd, vooral in hernieuwbare energie.”
📉 Einde van de propaganda?
Analisten wijzen erop dat de investeringsgolf ook de politieke steun voor Marokko versterkt. Steeds meer landen openen consulaten in Dakhla en Laâyoune, wat als diplomatieke erkenning wordt beschouwd. Tegelijkertijd brokkelt de steun voor de alternatieve verhalen van Polisario verder af.
“De Sahara is niet langer een dossier van abstracte VN-resoluties, maar een tastbare realiteit van groei, werkgelegenheid en internationale samenwerking,” concludeert El Fathi. “En dat is precies wat de tegenstanders van de Marokkaanse eenheid het meest vrezen.”
