💣 Fiscale chaos in Marokko jaagt diaspora weg: notarissen waarschuwen voor ‘belastingbom’

Notarissen in Marokko luiden de alarmbel over wat zij omschrijven als een “fiscale bom” die de vastgoedmarkt dreigt te ontwrichten. Door de invoering van artikel 139 van de Algemene Belastingwet moeten notarissen, advocaten en adouls sinds juli vorig jaar bij elke vastgoedtransactie een officiële belastingvrijwaringsattest voorleggen. Zonder dat attest mogen geen contracten meer worden opgesteld, op straffe van gezamenlijke aansprakelijkheid.

📉 Verlies aan vertrouwen onder diaspora-investeerders

Volgens notaris Rachid Tidlawi uit Casablanca is de situatie “ongezien” en zorgt ze voor chaos tijdens het zomerseizoen, een periode waarin duizenden Marokkanen uit het buitenland traditioneel investeren in vastgoed in hun geboorteland. “Het is geen zomer van groei, maar van onzekerheid en wachttijden,” aldus Tidlawi.

🧾 Verplichte attesten zonder duidelijke richtlijnen

Het probleem zit volgens juristen niet enkel in de nieuwe verplichting, maar vooral in de gebrekkige uitvoeringsbepalingen. De vereiste attesten vermelden vaak ook onverwachte schulden zoals belasting op dranken of cafés, waardoor burgers worden geconfronteerd met bedragen waarvan ze het bestaan niet wisten.

De vastgoedmarkt in steden als Nador, Tanger en Al Hoceima is hierdoor vrijwel tot stilstand gekomen. Websites voor woningverkoop liggen stil, notariskantoren kunnen geen contracten afsluiten en lange wachtrijen vormen zich voor administraties die onvoldoende zijn voorbereid op de nieuwe realiteit.

🌍 Diaspora denkt aan herlokalisatie van investeringen

Voor veel leden van de Marokkaanse gemeenschap in het buitenland is dit de druppel. Verschillende investeerders overwegen hun plannen naar landen als Spanje of Turkije te verplaatsen. “Wat bedoeld was als hervorming, is uitgedraaid op een fiscale valkuil,” klinkt het.

❓ Onbeantwoorde vragen en gebrek aan communicatie

Tot op vandaag blijven fundamentele vragen onbeantwoord, zoals: “Geldt de woningbelasting over 2023 of pas vanaf 2024?” en “Welke instantie is verantwoordelijk voor de inning?” Een nationale informatiecampagne of opleidingsprogramma voor ambtenaren bleef uit, met wantrouwen en frustratie als gevolg.

“De hervorming had transparantie moeten brengen,” besluit Tidlawi. “In plaats daarvan ontmoedigt ze investeringen en zorgt ze voor bureaucratische verlamming.”