🏖️💸 Toegang tot Marokkaanse stranden steeds vaker betalend: “Zand wordt handelswaar”
Wat een zorgeloze stranddag in Marokko moet zijn, verandert steeds vaker in frustratie voor toeristen én locals. Steeds meer badgasten worden geconfronteerd met illegale betalingen nog voor ze het strand kunnen betreden. Oorzaak: wanbeheer en commerciële uitbuiting van het maritiem openbaar domein, aangewakkerd door lokale tussenpersonen en belangengroepen.
💰 Zomerexploitatie: toegang kost geld
In de zomermaanden — tussen 15 juni en 15 september — maken bepaalde actoren misbruik van de drukte. Ze palmen delen van het strand in en dwingen bezoekers om te betalen voor toegang, vaak zonder enige wettelijke basis. Volgens Al Akhbar gebeurt dit met medeweten of stilzwijgende goedkeuring van lokale autoriteiten, wat de situatie nog schrijnender maakt.
📉 Gemeenten lopen inkomsten mis
Zelfs uitbaters die officieel een vergunning hebben, dragen amper bij aan de publieke kas. De vergoeding per vierkante meter strand bedraagt slechts 4 dirham, zoals bepaald door het ministerie van Uitrusting. Deze lage bijdrage staat in schril contrast met de winst die exploitanten halen uit verhuur van strandstoelen en parasols. Het Rekenhof heeft dit systeem meermaals bekritiseerd, maar hervormingen blijven uit.
📝 Tijdelijke vergunningen met politieke bijsmaak
Het ministerie dat toezicht houdt op het maritieme domein kent jaarlijks tot 1000 tijdelijke vergunningen toe voor het zomerseizoen. Die worden naar verluidt soms uitgedeeld in ruil voor electorale steun, wat leidt tot een oneerlijk en ondoorzichtig systeem. Ook bestaande vergunningen voor toeristische projecten worden vaak boven de wet toegepast.
⚖️ Rekenhof vraagt juridische herziening
Het Rekenhof dringt aan op een modernisering van het juridische kader voor het beheer van het openbare maritieme domein. Het huidige systeem werkt willekeur en commercieel misbruik in de hand, en zadelt zowel burgers als toeristische diensten op met chaos en verlies van vertrouwen.
Voorlopig blijft de zee weliswaar vrij, maar het zand ernaartoe steeds minder.
