🛑 Martelslachtoffers in Tindouf houden Algerije verantwoordelijk voor mensenrechtenschendingen
⚖️ Mensenrechten26 juni 2025
Op de Internationale Dag ter Ondersteuning van Slachtoffers van Foltering luiden voormalige gevangenen en mensenrechtenactivisten opnieuw de alarmbel over de systematische folterpraktijken in de Tindouf-kampen op Algerijns grondgebied. Zij eisen gerechtigheid en internationale aandacht voor de misdaden die werden gepleegd door de Polisario en de Algerijnse inlichtingendiensten.
🎙️ “Slechter dan Guantánamo en Abu Ghraib”
De voormalige politieke gevangene Mrabih Ahmed Mahmoud getuigt over de gruwelen die hij meemaakte in de beruchte gevangenis Rachid: “Wat ik daar heb ondergaan, tart elke verbeelding. De rol van Algerijnse officieren was rechtstreeks en bewust.” Hij roept andere slachtoffers op om het stilzwijgen te doorbreken en aanklachten in te dienen bij internationale gerechtshoven.
🇩🇿 Algerije als hoofdverantwoordelijke
Volgens de getuigenissen en NGO’s is Algerije niet enkel schuldig door haar passiviteit, maar ook door actieve betrokkenheid van haar veiligheidsdiensten. Het verlenen van politieke en militaire dekking aan de Polisario zou een directe schending zijn van het internationaal recht.
📣 Oproep aan de internationale gemeenschap
Activisten en mensenrechtenorganisaties vragen een internationaal onderzoek naar de gebeurtenissen sinds 1975 en eisen een mechanisme voor waarheidsvinding, verzoening en gerechtigheid. Abdelwahab El Kaïn, vertegenwoordiger van een NGO-coalitie, stelt dat foltering in de kampen geen incidenten zijn, maar “een bewuste politieke strategie van onderdrukking.”
🔥 Marteltechnieken en culturele vernedering
Er werden volgens het NGO-rapport martelmethodes toegepast die geworteld zijn in oude bedoeïenenculturen: brandmerken, seksueel geweld, gedwongen echtscheidingen, dwangarbeid en etnische vernedering. Deze tactieken hadden als doel het psychologisch breken van slachtoffers en het versterken van de controle van de Polisario over de bevolking in de kampen.
🧭 Weg naar gerechtigheid
De activisten stellen dat echte verzoening pas mogelijk is als Algerije zijn internationale verantwoordelijkheden erkent, een einde maakt aan de juridische en politieke vrijgeleide van de Polisario, en een pad opent richting een waarheids- en verzoeningsproces voor slachtoffers van staatsterreur, in tegenstelling tot eerdere mislukte pogingen zoals het “Charter voor Vrede en Verzoening”.
“Zonder waarheid en gerechtigheid blijft het lijden voortbestaan,” besluit El Kaïn.
