🛒 De jacht op koopjes in schrootmarkten legt scheuren in samenleving bloot

🧠 Sociologie | 🇲🇦 Marokko | 💸 Economie | 🔍 Analyse

Elke ochtend trekken duizenden Marokkanen eropuit naar de ‘vergeten markten’ – rommelmarkten, schrootpleinen en straathoeken vol tweedehandswaar. Ze worden aangedreven door nood, nieuwsgierigheid of de hoop op een ‘hemza’ – een onverwachte vondst die hun dag of zelfs maand goedmaakt.

Voor sommigen is het een overlevingsstrategie. Voor anderen een sportieve jacht op koopjes. Maar voor sociologen en psychologen is het vooral een spiegel van sociale kwetsbaarheid en een signaal van een economie die velen in de steek laat.

📉 Volgens dr. Mohamed Ben Aissa, socioloog, weerspiegelt deze koopwoede op de schrootmarkt een groeiende kloof tussen koopkracht en levensonderhoud. “Voor velen is het geen keuze, maar een bittere noodzaak om te overleven in een informele economie zonder vangnet.”

♻️ De schaduwmarkt van tweedehands elektronica, metalen, kunstvoorwerpen en afgedankte apparaten vormt een parallelle economische realiteit. “Deze niet-erkende sector voorziet duizenden in hun dagelijks brood, maar zonder rechten of erkenning,” aldus Ben Aissa.

🎯 Meer nog dan economie, is het volgens de socioloog een cultureel ingebedde praktijk. De ‘hemza’ – de buitenkans – is diepgeworteld in het volksdenken en symboliseert hoop, geluk en het onverwachte succes.

🧠 Ook dr. Kamal Zemrawi, psycholoog aan de Universiteit Cadi Ayyad, ziet in deze praktijk de gevolgen van structurele uitsluiting. “Veel van deze mensen hebben geen toegang tot de formele arbeidsmarkt. Wat rest is zoeken naar waarde in wat anderen weggooien.”

🚮 De ‘meikhala’ en ‘bouaara’ – lokale termen voor afvalverzamelaars – illustreren hoe zelfs afval een levenskans biedt. Maar opmerkelijk is dat ook mensen uit hogere sociale klassen zich mengen in deze jacht op schatten. “Dat suggereert dat er méér aan de hand is dan armoede. Misschien verlangen we collectief naar grip, winst of het onverwachte,” aldus Zemrawi.

➡️ Zowel sociologen als psychologen roepen op tot meer onderzoek en beleidsvisie. “We moeten deze praktijk begrijpen als sociaal fenomeen, niet als afwijking,” besluit Ben Aissa. Want achter elk stukje schroot zit een verhaal – van overleven, hoop of stille strijd in een wereld zonder garanties.