🏛️ Internationale steun voor autonomieplan verstikt Polisario en versnelt einde separatisme
🗺️ Sahara | 🏛️ Politiek | 🇲🇦 Marokko
De groeiende internationale steun voor het Marokkaanse autonomieplan in de Sahara-regio zet de separatistische Polisario-beweging én haar voornaamste bondgenoot Algerije steeds verder onder druk. Diplomatieke successen stapelen zich op, en de afscheidingsgedachte lijkt snel aan geloofwaardigheid te verliezen.
Volgens Saharakenner Abdelfattah El Fatihi luidt de cascade van terugtrekkende erkenningen van de zogenaamde ‘SADR’ – van Kenia tot Ghana – het definitieve einde in van de afscheidingsretoriek. “De overblijvende aanhangers zullen binnenkort de zinkende separatistische boot verlaten,” aldus El Fatihi.
Hij benadrukt dat de internationale gemeenschap steeds meer overtuigd raakt van de Marokkaanse aanpak: een stabiel autonomievoorstel gebaseerd op wederzijds voordeel, zuid-zuid samenwerking en economische integratie. Daarbij speelt het standpunt van koning Mohammed VI – dat economische betrekkingen enkel mogelijk zijn mits erkenning van de territoriale integriteit – een centrale rol.
Ook professor internationale betrekkingen Mohamed Ben Talha El Doukkali ziet de separatisten op hun laatste benen lopen. Hij spreekt zelfs van “de stervende haan die zijn laatste dans uitvoert” en benadrukt de paniek in Algiers nu hun “keizerskind” een diplomatieke last begint te worden. “Het Algerijnse regime faalt keer op keer, en het zijn de Algerijnen zelf die de prijs betalen.”
De recente steunverklaring van het Verenigd Koninkrijk, dat bekendstaat om zijn rationeel en strategisch buitenlands beleid, bevestigt volgens hem dat “de Marokkaanse oplossing de enige realistische en legitieme weg is”.
Deze diplomatieke shift wordt ook zichtbaar binnen Engelstalige Afrikaanse landen. Waar vroeger vooral Franstalige landen achter Marokko stonden, sluiten nu ook invloedrijke staten als Kenia en Ghana zich aan bij het Marokkaanse standpunt. Voorheen uitgesproken pro-Polisario, erkennen zij vandaag de legitimiteit van het autonomieplan.
“De Polisario-beweging heeft al haar kaarten uitgespeeld,” concludeert Ben Talha, “en de Marokkaanse diplomatie heeft het Afrikaanse toneel strategisch herschreven in haar voordeel.”
