Dades & El Kelaâ Mgouna – Elke lente vullen de valleien van Dades en Mgouna zich met de geur van bloeiende rozen. Tegelijkertijd vullen de velden zich met honderden vrouwen, gebogen over de struiken vanaf het ochtendgloren, werkend tot de zon op haar felst is.
In de provincie Tinghir, waar de beroemde rozenoogst van Marokko plaatsvindt, is het werk zwaar, slecht betaald en volledig afhankelijk van de vrouwen die de bloemen handmatig plukken.
“We vertrekken voor zonsopgang en keren terug met stof op ons gezicht en amper wat dirhams in onze zak,” zegt Fatima (40), die al acht jaar rozen plukt. Haar handen zijn getekend door doorns en zon.
De vrouwen werken zonder handschoenen, zonder schaduw of drinkwater. Met gebogen ruggen verzamelen ze de geurige bloemen die later worden verwerkt tot luxeproducten zoals rozenolie, -water en parfum.
“We blijven buigen en plukken, urenlang onder de brandende zon,” vertelt Fatiha (55). “En waarvoor? Voor een dagloon van 80 à 90 dirham als we geluk hebben.”
Voor velen is het werk geen keuze, maar noodzaak. Khadija, wiens man chronisch ziek is, gaat ondanks rugklachten elke dag terug de velden in. “Het is weinig, maar beter dan niets,” zegt ze.
💰 Luxeproducten, maar lage lonen
Terwijl de geurige oliën internationaal hoge prijzen halen, zien de vrouwen op het veld daar niets van terug. De ongelijkheid is schrijnend.
“We zien vrachtwagens de rozen meenemen, en dan horen we dat de olie honderden dirhams kost,” aldus Zineb, zelf plukster.
Lokale activisten, zoals Mohamed Aabi, wijzen erop dat de vrouwen geen sociaal vangnet, geen wettelijke bescherming en geen zeggenschap hebben over hun werkomstandigheden.
Zelfs het jaarlijkse Rozenfestival, dat toeristen trekt met optochten en geurige shows, negeert hun bestaan. “Ze tonen meisjes in mooie jurken en strooien rozen uit,” zegt Zineb, “maar niemand ziet ons, de vrouwen die de bloemen plukken.”
“De zachtheid en geur die we oogsten zijn niet voor ons,” vat een werkneemster samen. “Wij houden enkel de snijwonden en de vermoeidheid over.”
✊ Oproep tot verandering
De roep om coöperaties, eerlijke lonen, gezondheidsbescherming en wettelijke erkenning wordt steeds luider.
“Achter elke roos schuilt hun arbeid,” zegt gemeenschapswerker Hamza Ait Ba. “Het is tijd dat deze vrouwen krijgen wat hen toekomt.”
